Onze reis begon op een plek in Umbrië, Pietralunga alwaar we in een huis zaten via via. Het huis van iemand die hem twee weken aan ons wilde afstaan. En dat was heerlijk, de koelte, de rust, het vergezicht en onderdeel zijn van het Italiaanse leven daar was een genot en gaf ons even de kans om te acclimatiseren, want toen we wegreden uit Nederland was het nog niet erg warm geweest in Nederland en in Italië werd het vanaf dat moment heter en heter. Ons voornemen was dan ook om daar eerst maar eens bij te komen van al onze beslommeringen thuis. We zaten op de 1ste verdieping en keken vanaf het balkon uit op het plaatsje, Pietralunga.
| Nogmaals het uitzicht |
De dag dat diegene jarig was zijn naar Assisi gereden, al eerder zijn we daar geweest, maar die plek blijft ons intrigeren, zoveel moois vooral de basiliek van Sint Franciscus van Assisi maakt iedere keer weer diepe indruk op ons. De basiliek bestaat uit drie delen. De basis vormt de crypte met daarin het graf van de heilige Franciscus en hierop zijn twee kerken gebouwd, de benedenkerk (1228-1230) en de Bovenkerk (1230-1253) hier op de foto te zien.
Er zijn vele verhalen geschreven over deze Basiliek, maar je moet er echt lopen om te voelen wat voor sfeer er hangt en op de een of andere manier dreigt er altijd een donkere lucht in de verte en toen wij die dag daar waren barstte het halverwege de dag, net toen we bijna de crypte in zouden gaan, enorm los.
Soppend in onze open schoenen zijn we teruggegaan naar de auto om weer terug te rijden naar Pietralunga en daar heerlijk bij de plaatselijke pizzeria, de lekkerste pizza te eten die je maar kunt krijgen, met de dunste bodem en de lekkerste kaas en de beste prijs. En die noemen we maar even niet, want alleen daar al voor ga je 1600 kilometer rijden. De aankleding van het restaurant is prima, geen dure kleedjes op tafel, geen porselein, net of je bij je moeder aan de keukentafel zit, een praatje maakt en ondertussen de heerlijkste spijzen nuttigt. We hebben vaak genoeg in een restaurant gezeten waar de ambiance prachtig was, waar een heel team bezig was geweest om het te bedenken maar waar het eten niet te eten was, maar hier is het goed toeven. En uiteraard het ruitje op tafel, waarom denkt u dat Prenzo het ruiten tafelkleed immer bij zijn assortiment zal hebben? Alleen hier al om, omdat dit ruitje is wat het moet zijn, gezellig, warm en het laat de pizza en andere spijzen nog lekkerder smaken.
Vermoeid maar voldaan zijn we daarna weer heerlijk naar ons kleine huisje buiten het dorp teruggegaan om al deze indrukken weer te verwerken. Wij gaan altijd pas aan het eind van de dag iets ondernemen, simpel om het feit dat het tot een uur of 4 echt te warm is om een druk programma af te werken zoals we dat in Nederland misschien wel zouden doen. Hier passen we ons aan aan het leven zoals de Italianen doen, je zoekt de koelte op tot een uur of 4 en vertrekt dan richting strand, zwembad, terras, lokaal dorpsplein of wat dan ook. Zo was het met ons ook, één avond hebben we heerlijk in de bergen gegeten in de "middle of nowhere" ook weer de heerlijkste pasta, vlees, toetjes. De mensen die ons hiermee naartoe hebben genomen zijn we nog eeuwig dankbaar. Het restaurant lag ver van het dorp af, alleen de lokale bevolking at er een kaart is er niet, je kiest uit wat er genoemd wordt en de rekening wordt op een servetje uitgerekend, maar weer het lekkerste eten. Geen dure computers, mooie aankleding, een bom aan personeel of een dure kaart, what you see is what you get. Hieronder een indruk van de locatie.
En verder zeggen we er niets over, laten we het maar zo houden.
Thuis toeven was goed, maar wat ook een heerlijke stad is om te toeven is Perugia, een kleine overzichtelijke stad met een geheel eigen sfeer.De stad bevindt zich eigenlijk in het midden van Italië tussen Rome en Florence in. In de stad zijn twee universiteiten gevestigd en dat voel je aan de levendigheid van deze stad, het is ook een romantische stad met de vele terrasjes die gevestigd zijn op de brede straten tussen de immens grote imposante gebouwen. Perugia bevindt zich op een 500 meter hoge rots wat betekent dat je zowel in de Lente als hoog zomer heerlijk koel kunt rondlopen door de verschillende straten. Maar ook eronder! Een stad waarvan je misschien niet verwacht dat je er heerlijk kunt winkelen, maar er bevinden zich een paar leuke merken, onze dochter van 15 was enorm verrast dat er een Brandy en Melvin in de stad was, maar ook een Kiko een prachtige winkel met alles op het gebied van make-up heerlijk voor meiden in die leeftijd. Kortom een heerlijke stad om te ontdekken en te vertoeven.
Verder bevindt zich buiten Perugia een winkelcentrum met een enorme COOP. Een supermarkt keten die je overal door geheel Italië tegenkomt, van heel klein tot dus super groot. Met de heerlijkste verswaren, maar deze slaat dus alles. Ach je ziet ze ook wel in Frankrijk dit soort supermarkten, maar die in de buurt van Perugia is zeker een bezoek waard.
In Pietralunga zijn we nog een paar dagen geweest en toen zijn we naar de kust vertrokken, naar de plaats Levanto. Een mooi dorp pal aan de kust waar vanuit je met een trein de Cinque Terre kan bezoeken, vijf dorpen die aan de kust liggen , waar je alleen met de trein kunt komen en tussen de vijf plaatsen kun je wandelen met steeds de zee naast je, met het verschil dat je hoog boven de zee wandelt en de zee steeds onder je ziet, zo prachtig. Wij zijn er al verschillende keren geweest om daar te wandelen, de eerste keer dat ik er kwam is inmiddels 25 jaar geleden, het is inmiddels wel toeristischer geworden, maar het blijft een prachtig gebied. Levanto zelf heeft een heerlijk plein waar je allerlei winkeltjes en eetgelegenheden aan vindt, maar ook de straten achter dat plein zijn de moeite waard en één keer in de week is er een markt waar ik dit jaar de mooiste porselein heb gespot en waar we nu naar op zoek zijn om in te kopen. We zijn een week in Levanto geweest, we hebben gewandeld, de heerlijkste koffie gedronken, heerlijk gegeten, een mooie tocht op de zee gemaakt en in de zee gezwommen hieronder volgen wat foto's om een impressie te geven van ons verblijf daar.
| Vernazza, één van de vijf plaatsen, zijn we naartoe gewandeld. |
| Eén van de straatjes in Vernazza |
| Verse pasta, gekocht bij één van de winkeltjes aan het plein in Levanto. |
| Het zwembad aan de zee in Levanto, wel badmuts mee. |
| De wekelijkse markt in Levanto. |
| Het strand met boten, Levanto. |
| Tijdens een boottocht langs Portovenere |
Na ons bezoek aan Levanto zijn we naar onze bijna inmiddels vaste plek gegaan aan de kust bij Toscane om daar nog 10 dagen te blijven, daar is het helemaal thuiskomen, inmiddels kennen we de vaste Italiaanse campinggasten en worden we met een hand en een kus verwelkomt, heerlijk. De camping is heerlijk en in de omgeving gaan we naar wat vaste festivals die altijd gehouden worden, maar ook een bezoek aan het strand daar heeft zo zijn charmes, een plek aan de zee waar weinig mensen komen, waarmee ook eerst door het water moet waden om er te komen, maar dan heb je ook wat wederom gaan we dit soort dingen doen aan het eind van de dag en zijn er mede door de warmte ook dagen dat we bij het zwembad blijven om te genieten van een spelletje een uitgebreide lunch of een heerlijke siësta. Ook hiervan een aantal foto's.
| Op het eenzame strandje. |
| Een strand of je alleen op de wereld bent. |
| Tijdens een van festivals eten aan het dorpsplein. |
| Een heerlijke lunch voor als het warm is. |
| Het strand maar dan het drukke strand, ook heerlijk want daar kun je wel een ijsje kopen. |
Na een paar heerlijke weken, zijn we 15 augustus weer naar Nederland teruggegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten