Een zaterdag met Prenzo.

Een zaterdag zoals deze met veel regen en het begin van de voorjaarsvakantie, geeft je het gevoel dat er niemand meer is. Op straat, zeker waar wij wonen, loopt niemand. Je zit tussen winter en het beginnende voorjaar in. Over een maand wanneer de dagen wat warmer worden, dat hoop je, hoor je misschien alweer een grasmaaier of een hamer van iemand die wat moet bewerken aan huis, tuin, schutting of schuur. Maar nu, nu is het stil, saai (geen bloem in de tuin, geen blaadje aan de boom, struik) en hoor je de rust in de wijk van de vele gezinnen die vannacht naar de wintersport zijn vertrokken. Heerlijk voor iedereen, maar ik verlang te veel naar de zon en de warmte om nu nog naar de sneeuw te vertrekken, ach en misschien ook wel een beetje jaloers, want bergen hebben om mij heen geeft wel altijd een rustgevend effect.
Maar nu een zaterdag in februari in ons Prenzo (t)huis. Vanmorgen zijn de twee oudste vertrokken naar hun zaterdagbaantjes en rommelen wij de zaterdag wat door met een boodschap, een krant, een breiwerk en zo meteen een uitgebreide lunch. Dat vind ik altijd de heerlijkste momenten van de dag en zoals we dat ook doen als we in Italië zijn, uitgebreid lunchen, praten, heerlijk! En dat is op zo'n regenachtige dag als vandaag het beste, met kaarsjes aan, een leuk tafelkleed, verse broodjes en een klein wijntje erbij. Daarna trekt iedereen zich weer terug en rij ik nog even naar Alkmaar voor de laatste boodschappen op de markt, Hema en de Sultan, een heerlijke Toko waar ze heerlijke tomaten, verse basilicum, olijven, Turks brood hebben en waar we vanavond een heerlijke avondmaal mee kunnen maken. En ach zo mag een zaterdag zijn, morgen naar Amsterdam, lopen door de stad, foto's maken en de stad voelen zoals een stad kan zijn, hopen dat het dan een beetje droog is. A domani!

 

Voor op tafel een tafelkleed meegenomen uit Italië, gekocht op de markt in Deiva Marina (plaats aan de Ligurische kust).

Mooie motieven om even de zon in huis te brengen. Heerlijk!